Od Willa cd Lakoty

Gdy nasz posiłek leżał już na ziemi, wyjąłem kły zatopione w łani.
- Niezły skok. - pochwaliłem Lakotę. Nie powiem, że było to czymś nadzwyczajnym, jednak mógłbym mieć niemały problem z dokonaniem tego samego.
- Dzięki. - odparła wadera i zaczęliśmy obiad. Odciągnąłem dla siebie nogę zwierzęcia i pochłonąłem ją szybko. Po skończonym posiłku uwaliłem się pod drzewem.
- Ja się stąd nie ruszam. - jęknąłem i przewróciłem się na brzuch.
- Ja chyba też. - powiedziała wilczyca.
Nie wiem kiedy, ale zamknąłem oczy i ani się obejrzałem, jak zmorzył mnie sen.

<Lakota? A chcesz, żebym przestał XD?>

Od Willa cd Lakoty

- No to dawaj! - płomienie zaczęły muskać Zenki po głowach, czy cokolwiek to było. Potwory powoli zaczęły ustępować. Lakota również cokolwiek robiła, pomagało. Co jakiś czas słyszałem jakby pisk, a potem potwory cofały się do morza. Chyba im się znudziło.

 Po kilku minutach było po wszystkim.
- No. - powiedziała wadera, siadając na brzegu - Koniec.
- Ta... a teraz może się stąd wynośmy, bo jeszcze wrócą.


<Lakota? Sorry, nie mam weny>

Od Willa cd Lakoty

Już miałem rzucić kamykiem, gdy z wody wyłonił się ogromny potwór. Wyglądał trochę jak zmutowana żaba. Niemal natychmiast uruchomiłem mechanizm obronny, moje futro zapłonęło. Lakota chyba użyła jakiejś mocy, bo usłyszałem niewyobrażalny hałas, a potem wszystko jakby zawirowało. Prawie czułem, jak rozsadza mi uszy, a potem wszystko ucichło.
Potwór zanurzył się w wodzie.
- Co... co to było? - zapytałem oszołomiony.
- Fala ponaddźwiękowa. - odparła spokojnie wadera. Nagle stworzenie wynurzyło się, tylko dwa razy większe. Strzeliłem ogniem w górę.

<Lakota?>

Od Willa cd Lakoty

- No... to zależy. - odparłem.
- Aha. - mruknęła wadera. Siedzieliśmy tak w ciszy dość długo, aż postanowiłem trochę rozładować sytuację i zacząłem podnosić kamyki i piasek w pobliżu, oczywiście za pomocą telekinezy. Lakota nie była zbyt zainteresowana, do momentu aż kamienie nie zaczęły śmigać w stronę smolistej wody.
- Hej, całkiem fajne! - powiedziała i złapała jeden kamień, ciskając nim w morze.
- Dzięki. - uśmiechnąłem się lekko.

<Lakota?>

Od Willa

- Dobra. - powłóczyłem się za wilkami. Po kilku minutach ciszy i marszu, dotarliśmy do morza.
- OK, idziemy się wykąpać? - zaproponował Dj.
- Możemy. - mruknąłem i wbiegłem do wody. Sakura troszkę niepewnie weszła, natomiast Dj rozchlapywał wodę na wszystkie strony.
- Ej! - krzyknąłem i również go ochlapałem. Sakura oczywiście najpierw udawała niewinną, ale na końcu chlapała najmocniej.
Gdy wyszliśmy z wody, cicho odłaczyłem się od grupy. Poszedłem nad morze potworów. Oczywiście, gdy chcę być sam, muszę kogoś spotkać, nie?

Na brzegu ktoś siedział...

<Ktokolwiek? Tak, chcę poznać WSZYSTKICH!>

Od Willa

Gdy wszedłem do lasu, było już po zmroku. Dziwnie było czuć zapach wilków, wiedzieć, że jest się na terytorium obcej watahy, a jednocześnie nie mieć wyjścia. Byłem niemal pewien, że zaraz ktoś na mnie naskoczy.
- A ty co ty robisz? - usłyszałem. "Normalnie przewiduję przyszłość" - pomyślałem.
- Idę. - odparłem, stając z basiorem pyskiem w pysk. - Szukam watahy.
- No to witam. - powiedział basior.- Jak się nazywasz?
- Will. Mogę... zwiedzić tereny? - nie spodziewałem się, że pójdzie tak szybko. No cóż, może nie we wszystkich watahah muszą od razu atakować nieproszonych gości.
- Mhm... - zgodził się wilk. Ruszyłem dalej przed siebie i po chwili zobaczyłem wilka...

<Ktokolwiek?>